THANK YOU, NEXT — Γιατί έπαιζε games πιο πολύ απ’ όσο έπαιζε με εμένα

Thank you… but honestly, NEXT,
γιατί δεν γίνεται εγώ να είμαι side quest στη δική σου ζωή.

Δεν είχα θέμα που έπαιζε games.
Όλοι χρειαζόμαστε το χόμπι μας.
Αλλά όταν το PlayStation ήξερε περισσότερο το πρόγραμμά μου
από εσένα… ε, κάτι πήγε στραβά.

Κάθε φορά που ρωτούσα «θα βγούμε;»,
η απάντηση ήταν:
«Μισό να τελειώσω το raid.»
Αγάπη μου, το raid τελείωσε. Εμείς τελειώσαμε.

Και τα καλύτερα;
Έλεγε «σε σκέφτομαι συνέχεια».
Ναι.
Τόσο πολύ που το μόνο «level» που ανέβαζε
ήταν η ένταση του ήχου στα ακουστικά του.

Κάποια στιγμή κατάλαβα:
Δεν είμαι NPC σε κανενός παιχνίδι.
Και αν η μόνη μάχη που δίνεις είναι με δράκους στην οθόνη,
τότε η δική μας σχέση ήταν από την αρχή fantasy mode.

Οπότε…
Thank you για την εμπειρία.
Next σε κάποιον που παίζει μαζί μου, όχι με το χειριστήριο.